Mistral, Bora, Meltemi: wiatry lokalne Morza Śródziemnego dla żeglarzy

Na Morzu Śródziemnym silne wiatry mają nazwy i nie bez powodu: nazwa mówi więcej niż liczba. Kto nie zna akwenu, nie wyczyta z zapisu „NW 25 kn”, czy wiatr będzie wiał całymi dniami, spadał w porywach z gór, czy w cieśninie zamieni się w dyszę. Oto dwanaście wiatrów lokalnych, które Sailseer rozpoznaje w prognozie, uporządkowanych według akwenów.

Adriatyk

Bora

Zimny wiatr spadowy, zwykle z północnego wschodu, który w porywach spada z gór wschodniego wybrzeża i często zaczyna się nagle. Porywy bywają dwa razy silniejsze od wiatru średniego i silniejsze, niż pokazują modele. Najgwałtowniej wieje pod wybrzeżem koło Triestu i w Kvarnerze, przy wybrzeżu włoskim buduje wysoką falę. Więcej o Borze.

Jugo

Adriatycki odpowiednik scirocco, wiatr z południowego wschodu, wilgotny i mglisty, często z deszczem i słabą widzialnością. Na całej długości Adriatyku powoli buduje wysoką, długą falę i spiętrza wodę w północnym Adriatyku, aż po powódź (acqua alta) w Wenecji. Więcej o Jugo.

Zachodnia część Morza Śródziemnego

Tramontana

Zimny, suchy wiatr z północnego zachodu do północy, wiejący przez obniżenie w Pirenejach, najsilniejszy przy Cap de Creus i w Zatoce Roses. Z dala od brzegu szybko przybiera na sile, a fala szybko rośnie. Więcej o Tramontanie.

Mistral

Zimny, suchy wiatr spadowy z doliny Rodanu, zwykle z północnego zachodu do północy, przy dobrej widzialności. Wieje często kilka dni, porywy są wyraźnie silniejsze od wiatru średniego. Pod brzegiem jest jeszcze spokojnie, ale dalej na południe, na otwartym morzu, wiatr i fala szybko rosną. Więcej o Mistralu.

Maestrale

Mistral, który dociera do Korsyki i Sardynii, zwykle z północnego zachodu. W Cieśninie Świętego Bonifacego wzmacnia go efekt dyszy, przy zachodnich wybrzeżach stoi wysoka, stroma fala. Więcej o Maestrale.

Tramontana na Balearach

Wiatr północny, często skraj Mistralu i Tramontany. Na północnym wybrzeżu Majorki i Minorki idzie wysoka fala, zatoki otwarte na północ stają się nie do utrzymania, a osłonę dają wybrzeża południowe. Więcej o Tramontanie na Balearach.

Środkowa część Morza Śródziemnego

Libeccio

Wiatr południowo-zachodni z długim rozbiegiem nad otwartym morzem: wysoka fala przy wybrzeżu Ligurii i Toskanii oraz przy zachodniej Korsyce. Porty z wejściem od południowego zachodu stają się trudne. Więcej o Libeccio.

Gregale

Wiatr północno-wschodni od strony Morza Jońskiego, który buduje wysoką falę. Budzi respekt w portach i zatokach otwartych na północny wschód, na przykład na Malcie i na wschodnim wybrzeżu Sycylii. Więcej o Gregale.

Scirocco

Ciepły wiatr południowo-wschodni z Sahary, nad morzem wilgotny i mglisty, często z pyłem i słabą widzialnością. Wysoka fala stoi przy wybrzeżach południowych i wschodnich, od Morza Tyrreńskiego po Jońskie. Więcej o Scirocco.

Cieśnina Gibraltarska i Morze Alborańskie

Levante

Wiatr wschodni, wzmocniony w Cieśninie Gibraltarskiej efektem dyszy: koło Tarify wieje często 7 do 8 Bft, podczas gdy na wschód od niej wiatr jest umiarkowany. Wilgotne powietrze przynosi niskie chmury nad Skałą Gibraltarską, a przeciw prądowi płynącemu na wschód stoi krótka, stroma fala. Więcej o Levante.

Poniente

Wiatr zachodni, w Cieśninie Gibraltarskiej również wzmocniony, a na Morzu Alborańskim często wiejący przez kilka dni. Więcej o Poniente.

Morze Egejskie

Meltemi

Letni wiatr północny Morza Egejskiego przy czystym niebie, od maja do września, najsilniejszy po południu i często wiejący przez kilka dni. Za wysokimi wyspami zdarzają się szkwały spadowe, między wyspami efekt dyszy i krótka, stroma fala. Więcej o Meltemi.

Jak Sailseer rozpoznaje wiatry lokalne

Modele pogody liczą te wiatry, ale bez nazw. Dlatego Sailseer sprawdza dla każdego etapu na Morzu Śródziemnym, czy jego środek leży w ogólnym obszarze danego wiatru, i zestawia godziny konsensusu modeli z sektorem kierunków i progiem tego wiatru. Jeśli mediana modeli przynajmniej w jednej godzinie osiągnie próg z właściwego sektora (zależnie od wiatru od 15 do 18 kn), Sailseer podaje nazwę wiatru. Meltemi uwzględnia tylko od maja do września.

W rekomendacji dla trasy nazwa pojawia się wtedy w nagłówku, na przykład „Uwaga na Borę”, a do tego ustalenie z kierunkiem, siłą i tym, co ten wiatr oznacza dla ciebie. Ocena wypłynięcia spada, a od 25 kn wiatru średniego wyraźniej. Analiza punktu dodaje zdanie w rodzaju „Sytuacja: Bora (ENE do 26 kn)”. Na jeziorach śródlądowych Sailseer nie podaje morskich wiatrów lokalnych. Każda strona wiatru pokazuje też kraje i porty w jego obszarze.

Co to oznacza dla twojego planu

• Przy Borze, Mistralu i Tramontanie patrz na porywy, nie tylko na wiatr średni, i refuj wcześnie.
• Sprawdź, na jaki kierunek otwarte są port i zatoka kotwiczna: Gregale utrudnia życie w portach otwartych na północny wschód, Libeccio w tych otwartych na południowy zachód.
• Przy Meltemi licz się z najsilniejszym wiatrem po południu i planuj długie przeloty na rano.
• Wysoka, długa fala po Jugo lub Scirocco idzie jeszcze wtedy, gdy wiatr już słabnie.

Te opisy pokazują typową sytuację, nie są serwisem ostrzeżeń. Oficjalne są prognoza morska i ostrzeżenia danego kraju, na przykład Météo-France, chorwackiej DHMZ czy greckiej HNMS; Sailseer pokazuje jedno i drugie dla twojej trasy. Jak przełożyć to na dobre okno czasowe, opisuje poradnik Okno pogodowe, a więcej o szkwałach spadowych przeczytasz w poradniku Porywy i burze. Planować możesz bezpośrednio na mapie.