Kotwiczenie: jak wybrać kotwicowisko, bezpiecznie stanąć na kotwicy i trzymać wachtę kotwiczną

Bezpieczne kotwiczenie oznacza: wybrać zatokę osłoniętą przed wiatrem i rozkołysem przez całą noc, z piaszczystym lub mulistym dnem i miejscem na obracanie się jachtu, wydać łańcuch o długości trzech do pięciu głębokości zależnie od wiatru, wbić kotwicę na wstecznym i włączyć wachtę kotwiczną z alarmem GPS, która zauważy też nocną zmianę kierunku wiatru.

Jak rozpoznać dobre kotwicowisko?

Po czterech rzeczach: osłonie przed wiatrem i rozkołysem, trzymającym gruncie, odpowiedniej głębokości i miejscu na obracanie się jachtu. Osłona musi wystarczyć na całą noc, nie tylko na wiatr w chwili przypłynięcia.

Rozkołys obchodzi cyple i wchodzi do zatoki, nawet jeśli wiatr jest osłonięty: miejsce może leżeć spokojnie w wietrze, a mimo to jacht się kołysze. Rodzaj gruntu mapa morska podaje skrótami, takimi jak S (piasek), M (muł), R (skała) i Wd (wodorosty). Na Morzu Śródziemnym łąki trawy morskiej (posidonia) są w wielu miejscach chronione i kotwiczenie na nich jest tam zabronione. Nad kablami i rurociągami zaznaczonymi na mapie morskiej się nie kotwiczy.

Ile łańcucha kotwicznego wydać?

Według praktycznej zasady przy łańcuchu trzy do pięciu razy więcej niż głębokość wody, przy silnym wietrze i rozkołysie więcej. Z liną kotwiczną potrzebujesz znacznie większej długości.

Głębokość liczy się od rolki dziobowej: głębokość wody przy wysokiej wodzie plus wysokość dziobu nad wodą. Więcej łańcucha kładzie się płasko na dnie, ciągnie kotwicę poziomo i tłumi szarpnięcia.

Gdzie inne jachty stoją blisko, wydaj mniej więcej tyle samo co one, żeby wszystkie obracały się podobnie.

Jak prawidłowo rzucić kotwicę?

Podejdź powoli pod wiatr, opuść kotwicę do dna, wydawaj łańcuch, gdy jacht cofa się z wiatrem, i wbij kotwicę na wstecznym biegu silnika.

1. Podejdź powoli pod wiatr do miejsca, w którym ma leżeć kotwica, i zatrzymaj jacht.
2. Opuść kotwicę sprawnie do dna, potem przy dryfie do tyłu wydawaj łańcuch stopniowo, nie na jedną kupkę.
3. Przy zaplanowanej długości zablokuj łańcuch i poczekaj, aż jacht obróci się dziobem do wiatru, a łańcuch się napnie.
4. Wbij kotwicę na wstecznym z powoli rosnącą mocą silnika i sprawdź po dwóch namiarach albo po pokrywających się obiektach na lądzie, czy jacht stoi. Jeśli łańcuch drży pod dłonią, kotwica pełznie.
5. Załóż hak łańcuchowy z linką (snubber), żeby obciążenie nie spoczywało na windzie kotwicznej.
6. W dzień pokaż czarną kulę, w nocy białe światło widoczne dookoła widnokręgu (MPDM, prawidło 30).

Jak działa wachta kotwiczna?

Wachta kotwiczna sprawdza, czy jacht pozostaje w swoim okręgu obrotu: dawniej namiarami i wachtą na pokładzie, dziś alarmem GPS. Środek okręgu należy do kotwicy, a nie do miejsca, w którym jacht stoi w chwili włączenia alarmu.

Promień to mniej więcej długość łańcucha plus długość jachtu, do tego zapas na niedokładność GPS. Jeśli jest za mały, budzi cię każda zmiana kierunku wiatru, jeśli za duży, wachta zauważy pełznięcie kotwicy za późno. W nocy należą do tego spojrzenie na wiatr, sąsiadów i brzeg, naładowany telefon i latarka pod ręką.

Dlaczego trzeba sprawdzić wiatr na noc?

Bo kotwicowisko osłania tylko przed określonymi kierunkami. Jeśli wiatr skręci w nocy na stronę otwartą, jacht znajdzie się przy zawietrznym brzegu, często w najciemniejszej godzinie.

Częste przyczyny: bryza morska wieczorem zanika i przeważa wiatr od lądu albo wiatr gradientowy, front zmienia kierunek wiatru, burze przynoszą porywy z każdego kierunku, a wiatry lokalne, takie jak Bora, zaczynają wiać nagle. Przed kotwiczeniem przeczytaj prognozę morską, zapamiętaj drogę wyjścia za dnia i zdecyduj z góry, od jakiego wiatru zmieniasz miejsce. Więcej o nagłych porywach w poradniku Porywy i burze, o rozkołysie i martwej fali w poradniku Stan morza i fala.

Jak Sailseer pomaga przy kotwiczeniu?

W informacjach o porcie na mapie są kotwicowiska w pobliżu z osłoną dla każdego kierunku wiatru, liczoną w sektorach po 30 stopni z odległości od brzegu. Kontrola nocna nakłada na każde miejsce wiatr z najbliższych 14 godzin z konsensusu modeli pogody i podaje krytyczną godzinę w czasie lokalnym, na przykład „od 03:00 otwarte: wiatr W 18 kn, porywy 27 kn, rozkołys w zatoce”. Dzięki temu już po południu widzisz, czy zatoka osłoni cię także o trzeciej w nocy, na przykład na zachodnim Bałtyku, w Irlandii, na Karaibach, na Malediwach czy na jeziorach śródlądowych.

Wachta kotwiczna działa w przeglądarce, bez konta i bez aplikacji: „Kotwica rzucona tutaj” zapamiętuje pozycję, promień wynika z długości łańcucha plus długość jachtu plus 5 m albo wpisujesz go bezpośrednio, a okrąg da się przesunąć. Jeśli jacht trzy razy z rzędu jest poza okręgiem albo GPS milczy przez 90 sekund, włącza się alarm z dźwiękiem, wibracją i powiadomieniem; niedokładne pozycje z błędem ponad 60 m nie wywołują fałszywego alarmu. Po uruchomieniu wachta pobiera wiatr na noc dla tego miejsca i pilnuje kotwicowiska własnym strażnikiem burzowym. Ślad jest widoczny na mapie, a GPS jachtu podłączony przez instrumenty pokładowe może zastąpić telefon.

Sailseer jest pomocą w planowaniu, a nie narzędziem nawigacyjnym. Spojrzenie za burtę, oficjalna mapa morska i prognoza morska mają pierwszeństwo.