Żegluga nocna: jak czytać światła nawigacyjne, rozpoznawać statki i bezpiecznie dopłynąć

Światło nawigacyjne rozpoznajesz po jego charakterystyce, czyli rytmie, barwie i okresie: Fl oznacza światło błyskowe, Oc przerywane, Iso izofazowe, a Q szybkobłyskowe. „Fl(2) W 10s” to dwa białe błyski co dziesięć sekund. Zmierz okres stoperem i porównaj z mapą morską, a będziesz wiedzieć, które światło widzisz.

Jak czytać charakterystykę światła nawigacyjnego?

Od lewej do prawej: rytm, barwa, okres, potem wysokość i zasięg. Na przykładzie „Fl(2) W 10s 15m 12M”:

Okres mierzysz od początku jednej sekwencji do początku następnej. Światło o dużym zasięgu często widzisz najpierw jako poświatę nad horyzontem, zanim pojawi się samo światło.

Jakie są rodzaje świateł?

Rytmy mają międzynarodowe skróty i na każdej mapie morskiej wyglądają tak samo:

Liczby w nawiasach oznaczają grupy: Fl(3) to trzy błyski, a potem dłuższa przerwa.

Co oznaczają sektory światła nawigacyjnego?

Światło sektorowe pokazuje inną barwę zależnie od kierunku, z którego na nie patrzysz. Granice sektorów podaje mapa morska i spis świateł jako namiar od strony morza na światło.

Często biały sektor prowadzący wiedzie przez tor wodny, a czerwony i zielony sektor obok pokazują, na którą stronę zboczyłeś; która barwa leży po której stronie, mówi mapa. „Iso WRG 6s” oznacza światło izofazowe z sektorem białym, czerwonym i zielonym. Nabieżnik to dwa światła ustawione jedno za drugim, dolne i górne: gdy widzisz je pionowo jedno nad drugim, jesteś na linii nabieżnika.

Jak rozpoznać w nocy pławy i znaki kardynalne?

Znaki boczne świecą na czerwono lub zielono, znaki kardynalne na biało szybkimi błyskami w stałej liczbie. Liczba odpowiada tarczy zegara: 3 dla wschodu, 6 dla południa, 9 dla zachodu.

W Europie, Afryce i dużej części Azji obowiązuje system oznakowania IALA A: przy wejściu od strony morza czerwone znaki są po lewej burcie, zielone po prawej. W Ameryce Północnej, Środkowej i Południowej z Karaibami, w Japonii, Korei i na Filipinach obowiązuje IALA B, tam jest odwrotnie.

Znaki specjalne świecą na żółto. Nieoświetlonych pław w nocy nie zobaczysz, dlatego planuj trasę z odstępem od nich.

Jak rozpoznać inne statki po ich światłach?

Po światłach burtowych, masztowym i rufowym: czerwone to lewa burta, zielone prawa, a białe światło masztowe oznacza jednostkę o napędzie mechanicznym. Jeśli widzisz jednocześnie czerwone i zielone, statek płynie prosto na ciebie.

Jeśli namiar na światło się nie zmienia, a ono się zbliża, istnieje ryzyko zderzenia (MPDM, prawidło 7). Na silniku także jacht żaglowy niesie światło masztowe i jest statkiem o napędzie mechanicznym; trójkolorowa latarnia na topie masztu jest dozwolona tylko pod żaglami.

Jak zaplanować żeglugę nocną?

Ze stałym planem wacht, wyposażeniem bezpieczeństwa pod ręką i trasą, której światła znasz z wyprzedzeniem. Trudne miejsca najlepiej zaplanuj na porę dzienną.

• Wachty po dwie do czterech godzin; w nocy nikt nie wychodzi na pokład bez szelek asekuracyjnych i kamizelki ratunkowej z lampką.
• Przed zmierzchem zrefuj żagle, sprawdź latarki, włącz światła nawigacyjne.
• Czerwone światło w kokpicie i przy stole nawigacyjnym: oczy potrzebują około 20 do 30 minut, żeby przyzwyczaić się do ciemności.
• Zapisz światła na trasie z ich charakterystyką, a systemy rozgraniczenia ruchu przecinaj sprawnie i możliwie pod kątem prostym, więcej w poradniku Systemy rozgraniczenia ruchu.
• Na przybycie miej plan B: kotwicowisko albo możliwość pozostania na morzu do rana.

Jak bezpiecznie wejść do portu po ciemku?

Tylko do portów, których wejście znasz z mapy i locji, z wcześniej zapisanymi światłami wejściowymi. W razie wątpliwości czekasz na zewnątrz do rana.

Światła miasta przyćmiewają światła na główkach falochronów, a nieoświetlone pławy, boje rybackie i farmy rybne pozostają niewidoczne. Płyń powoli, wyślij kogoś z latarką na dziób i przygotuj odbijacze i cumy, zanim wejdziesz w główki. Jak przygotować całą trasę, opisuje poradnik Planowanie rejsu krok po kroku.

Jak Sailseer pomaga w żegludze nocnej?

Jeśli etap przypada na ciemność, sprawdzenie pogody na mapie wymienia światła nawigacyjne do 4 Mm od trasy w kolejności płynięcia, z głównymi światłami na początku, a przy przybyciu po zachodzie słońca światła przy wejściu do celu. Warstwa świateł nawigacyjnych pokazuje około 28 100 świateł z charakterystyką i zasięgiem, od poziomu powiększenia 12 także sektory jako łuki wokół światła; w Finlandii i Portugalii pochodzą one razem z sektorami z oficjalnych spisów. Od poziomu powiększenia 12 stuknięcie w znak nawigacyjny mówi, czym jest (na przykład „Pława kardynalna południowa”), z charakterystyką i informacją, jak go mijać. Żegluga po ciemku wpływa na ocenę każdego wypłynięcia, a alarm okna żeglugowego można ograniczyć do wypłynięć za dnia. Z odbiornikiem AIS na pokładzie Sailseer pokazuje przez instrumenty pokładowe cele z CPA i TCPA i ostrzega przy zbyt małej odległości mijania.

Sailseer jest pomocą w planowaniu, a nie narzędziem do nawigacji ani do zapobiegania zderzeniom. Oficjalna mapa morska i spis świateł mają pierwszeństwo.