Słownik żeglarski: pogoda, pływy i planowanie rejsu od A do Z

Kto planuje rejsy, czyta prognozy morskie, krzywe pływów i modele pogody i trafia przy tym na pojęcia z żeglarstwa, meteorologii i nawigacji. Ten słownik wyjaśnia najważniejsze z nich w kilku zdaniach: od AIFS, modelu pogody ECMWF opartego na AI, przez zmianę kierunku prądu i zero mapy po falę wiatrową i spiętrzenie wiatrowe. Gdzie Sailseer pokazuje pojęcie lub z nim liczy, opisujemy jak, z linkiem do strony lub poradnika. Wyjaśnienia trzymają się terminologii żeglarstwa rekreacyjnego. Do nawigacji wiążące pozostają oficjalne mapy morskie, locje, prognozy morskie i ostrzeżenia.

Pojęcia od A do Z

AIFS

Artificial Intelligence Forecasting System Europejskiego Centrum Prognoz Średnioterminowych (ECMWF), model pogody oparty na uczeniu maszynowym zamiast na równaniach fizycznych. Sailseer liczy AIFS jako jeden z dziewięciu modeli w konsensusie, ale tylko dla siły i kierunku wiatru, bo model nie podaje porywów (Modele pogody).

AIS

Automatic Identification System: statki nadają przez UKF swój identyfikator (MMSI), nazwę, pozycję, kurs i prędkość, a inne statki i stacje brzegowe to odbierają. Dla żeglugi zawodowej od określonej wielkości statku jest obowiązkowy, wiele jachtów ma odbiornik lub transponder. Sailseer pokazuje natężenie ruchu i statki na żywo jako warstwy na mapie, nie do zapobiegania zderzeniom.

Bajdewind

Kurs, na którym jacht żaglowy płynie możliwie najostrzej pod wiatr; jachty turystyczne osiągają zwykle około 45 stopni do wiatru rzeczywistego. Jeszcze ostrzej do celu można dotrzeć tylko halsując. Sailseer nazywa kursy poniżej 45 stopni halsowaniem, a 45 do 70 stopni bajdewindem; kąt ostrzenia własnego jachtu ustawisz w profilu jachtu (Halsowanie).

Baksztag

Kurs, przy którym wiatr wieje skośnie od rufy, między półwiatrem a fordewindem. Na tym kursie większość jachtów turystycznych płynie szybko i spokojnie. Sailseer zalicza w rekomendacji żeglugowej kąty od 110 do 150 stopni do wiatru rzeczywistego do baksztagu (Mapa).

Bora

Zimny, bardzo porywisty wiatr spadowy z północnego wschodu na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, który spada z Gór Dynarskich na wybrzeże, szczególnie gwałtownie na przykład przy Senju i w Kanale Velebickim. Jej porywy znacznie przewyższają wiatr średni, a często zaczyna wiać nagle. Sailseer rozpoznaje sytuacje z Borą w konsensusie modeli i opisuje je na stronie o Borze.

CAPE

Convective Available Potential Energy, energia w dżulach na kilogram, którą unoszące się powietrze może uwolnić na rozwój chmur burzowych. Wysokie wartości pokazują, że burze są możliwe, a nie że nadejdą; potrzebny jest do tego czynnik wyzwalający, taki jak front albo silne nagrzanie. Sailseer pokazuje potencjał burzowy z CAPE jako mapę pogody i traktuje sytuację od 800 J/kg przy co najmniej 40 procentach prawdopodobieństwa opadu jako burzową, przemawiającą przeciw wypłynięciu (Porywy i burze).

Charakterystyka światła

Wzór świecenia latarni lub pławy świetlnej, złożony z barwy, rytmu i okresu, na przykład Fl(3) R 10s dla trzech czerwonych błysków co dziesięć sekund. Po niej rozpoznaje się nocą, które światło widać. Sailseer pokazuje około 28 100 świateł nawigacyjnych z charakterystyką i sektorami jako warstwę na mapie, w Finlandii i Portugalii z danych oficjalnych.

Dryf

Kąt między kierunkiem, w który wskazuje dziób, a rzeczywistym kursem po wodzie, gdy wiatr spycha jacht w bok; przesunięcie wywołane prądem nazywa się znosem. Największy dryf jest w bajdewindzie, a małe i lekkie łodzie dryfują mocniej niż duże jachty. Sailseer wyznacza halsy pod kątem ostrzenia plus 5 do 10 stopni zależnie od wielkości jachtu, z możliwością zmiany w formularzu (Halsowanie).

Ensemble

Prognoza z wielu przebiegów tego samego modelu z nieco zmienionymi warunkami początkowymi; rozrzut przebiegów pokazuje, jak pewna jest prognoza. Sailseer korzysta z ensemble ECMWF z 51 przebiegami i ICON-D2-EPS z DWD z 20 przebiegami, aby wyznaczyć prawdopodobieństwo silnych porywów i wachlarz wokół przebiegu wiatru (Modele pogody).

ETA

Estimated Time of Arrival, przewidywany czas przybycia. Sailseer liczy ETA dla każdego punktu trasy z biegunowej, wiatru i prądu i odczytuje pogodę dokładnie na ten czas; w planie rejsu przekroczenie ETA po upływie karencji uruchamia e-mail do kontaktów na lądzie.

Fala krzyżowa

Stan morza, w którym nakładają się dwa układy fal z różnych kierunków, na przykład fala wiatrowa i martwa fala po skręcie wiatru albo przy przylądkach. Jest nieregularna, stroma i nieprzyjemna, nawet gdy pojedyncze fale nie są wysokie. Sailseer rozpoznaje falę krzyżową z modeli falowania i uwzględnia ją w komforcie i ocenie (Okno pogodowe).

Fala wiatrowa

Fale, które wiatr wytwarza w danym miejscu w tej chwili; są krótsze i bardziej strome niż martwa fala i biegną z wiatrem. Ich wysokość zależy od siły wiatru, czasu jego działania i rozbiegu (fetch), czyli długości otwartej wody, nad którą wieje wiatr. Sailseer pokazuje falę wiatrową i martwą falę osobno jako mapę pogody i z długości fali oraz kąta jej nabiegania względem kursu liczy, jak niespokojny będzie rejs (Okno pogodowe).

Głębokość wody

Rzeczywista głębokość wody w danym miejscu i czasie: głębokość z mapy względem zera mapy plus aktualny poziom wody. Zmienia się z pływem, spiętrzeniem wiatrowym i ciśnieniem, a w kanałach pływowych i na progach także przez zapiaszczanie. Sailseer pokazuje głębokości od 0 do 20 m z EMODnet jako warstwę mapy i porównuje głębokości kanałów pływowych z poziomem wody, ale nie zastępuje mapy morskiej (Pływy i prąd pływowy).

GPX

GPS Exchange Format, otwarty format plików dla punktów trasy, tras i śladów, który odczytują plotery i programy nawigacyjne. Sailseer eksportuje trasy jako GPX 1.1 dla Garmin, Raymarine i B&G, po jednej trasie na każdy dzień rejsu, i wczytuje trasy oraz ślady z OpenCPN, Navionics lub plotera (GRIB i ploter).

GRIB

GRIdded Binary, format plików Światowej Organizacji Meteorologicznej dla danych pogodowych na siatce, na przykład wiatru, porywów i ciśnienia w kolejnych krokach czasowych. Programy pokładowe, takie jak OpenCPN i qtVlm, oraz wiele ploterów wyświetla pliki GRIB. Sailseer tworzy dla wycinka mapy plik GRIB2 z wybieraną rozdzielczością siatki i krokiem czasowym (GRIB i ploter).

Halsowanie

Żegluga pod wiatr zygzakiem: ponieważ jacht żaglowy nie może płynąć prosto pod wiatr, płynie odcinkami raz prawym, raz lewym halsem, zmieniając je zwrotami przez sztag. Przy 45 stopniach do wiatru droga wydłuża się przy tym o około 40 procent względem linii prostej. Sailseer wyznacza halsy dla każdej pary punktów trasy na wolnej wodzie, ze stratą na zwrotach, prądem i wiatrem dla każdego miejsca i godziny (Halsowanie).

Izobara

Linia jednakowego ciśnienia na mapie pogody. Im gęściej leżą izobary, tym silniej wieje wiatr; wieje on mniej więcej równolegle do nich, nad morzem lekko odchylony w stronę niżu, a na półkuli północnej niż leży po lewej stronie, gdy stoisz plecami do wiatru. Sailseer pokazuje ciśnienie z izobarami jako mapę pogody oraz mapy synoptyczne DWD z frontami na mapie.

Konsensus

Połączenie kilku modeli pogody we wspólną prognozę, aby pojedynczy model z odstającym wynikiem nie przesądzał o planie. Sailseer tworzy konsensus dla każdej godziny z mediany modeli, do tego ich rozpiętość i stopień zgodności; gdy modele mocno się rozchodzą, ocena traci punkty (Modele pogody).

Kwadratura

Dni około kwadry Księżyca (pierwszej i ostatniej), na wielu wybrzeżach z jedno- lub dwudniowym opóźnieniem, gdy Księżyc i Słońce stoją pod kątem prostym względem Ziemi i ich siły pływowe częściowo się znoszą. Wysokość pływu jest wtedy najmniejsza, a prądy pływowe najsłabsze. Sailseer pokazuje fazę Księżyca z syzygią i kwadraturą obok krzywej pływów (Pływy i prąd pływowy).

Martwa fala

Fale, które opuściły pole wiatru, w którym powstały, i biegną dalej na duże odległości; są długie, regularne i mają długi okres. Martwa fala może być wysoka nawet przy flaucie i często nadbiega z innego kierunku niż fala wiatrowa. Sailseer pokazuje martwą falę i falę wiatrową osobno, z wysokością, okresem i kierunkiem biegu z modeli falowania DWD, niemieckiej służby meteorologicznej (Modele pogody).

Meltemi

Stały północny wiatr Morza Egejskiego latem, najsilniejszy w lipcu i sierpniu, często 5 do 7 Bft i w dzień silniejszy niż w nocy; na północy Morza Egejskiego wieje raczej z północnego wschodu, na południu z północy do północnego zachodu. Może utrzymywać się całymi dniami i przy przylądkach oraz między wyspami nasilać się jak w dyszy. Sailseer rozpoznaje Meltemi od maja do września i opisuje go na stronie o Meltemi.

Mgła morska

Mgła nad wodą, która powstaje, gdy wilgotne, ciepłe powietrze napływa nad chłodniejszą wodę i ochładza się do punktu rosy; może utrzymywać się całymi dniami i występować także przy wietrze. Typowa jest wczesnym latem na Morzu Północnym i Bałtyku, gdy woda jest jeszcze zimna. Sailseer szacuje ryzyko mgły dla każdej godziny z różnicy między temperaturą a punktem rosy, wiatru i temperatury wody i pokazuje widzialność jako mapę pogody na mapie.

Mila morska (Mm)

Jednostka długości w żegludze, po angielsku nautical mile (nm): międzynarodowa mila morska ma dokładnie 1852 metry, mniej więcej jedną minutę łuku na południku. Dlatego odległości na mapie morskiej mierzy się na podziałce szerokości na bocznej ramce mapy. Sailseer podaje odległości w milach morskich, na przykład zasięg z danego portu na mapie.

Mistral

Zimny, suchy wiatr z północy do północnego zachodu, który przez dolinę Rodanu wpada do Zatoki Lwiej i na wybrzeże Prowansji i może sięgać po Korsykę, Sardynię i Baleary. Wieje często kilka dni przy czystym niebie, może osiągnąć siłę sztormu i buduje krótką, stromą falę. Sailseer rozpoznaje sytuacje z Mistralem w konsensusie i opisuje je na stronie o Mistralu.

Most zwodzony

Most ruchomy, którego przęsło podnosi się, by przepuścić jednostki, zwykle o stałych porach lub na wezwanie; jachty z masztem muszą poza tymi godzinami czekać. Sailseer wlicza godziny otwarcia z oficjalnych źródeł i od zarządców do czasu rejsu, na przykład przy moście Lindaunis na Schlei (Mosty i śluzy).

Nawietrzna i zawietrzna

Nawietrzna to strona zwrócona do wiatru, zawietrzna to strona od niego odwrócona, zarówno na jachcie, jak i przy wyspie czy wybrzeżu. Po zawietrznej stronie lądu morze jest spokojniejsze, natomiast brzeg zawietrzny, na który wiatr spycha jacht, jest niebezpieczny. Sailseer ocenia osłonę kotwicowisk dla każdego kierunku wiatru, czyli czy leżą po zawietrznej stronie lądu (Mapa).

Niska woda (NW)

Najniższy poziom wody w cyklu pływu. Przy niskiej wodzie odsłaniają się watty, małe kanały pływowe i niektóre wejścia do portów, dlatego rejsy po Morzu Wattowym i do małych portów przy śluzach odwadniających zależą od pływu. Sailseer pokazuje niską wodę na krzywej pływów i z poziomu wody oraz głębokości kanałów pływowych liczy okna czasowe, w których przesmyk pływowy lub port przy śluzie odwadniającej jest dostępny (Pływy i prąd pływowy).

Obszar zamknięty

Akwen, na którym żegluga jest na stałe lub czasowo zakazana albo ograniczona, na przykład z powodu wojskowych ćwiczeń strzeleckich, ochrony przyrody lub stref bezpieczeństwa; godziny podają komunikaty dla żeglarzy i komunikaty radiowe. Sailseer nie prowadzi żadnej trasy przez obszary zamknięte, kryzysowe i chronione z zakazem żeglugi, wlicza godziny strzelań dla Niemiec i Danii i omija poligony bez znanych godzin, jeśli istnieje inna droga (Mapa).

Odprawa wejściowa

Formalności przy wpłynięciu jachtem do innego kraju: urząd celny, imigracja i zależnie od kraju kapitanat portu, służby sanitarne lub opłaty, zwykle w porcie do tego wyznaczonym (port of entry). Opuszczając kraj poza wspólnym obszarem celnym i strefą Schengen, odpowiednio robi się odprawę wyjściową. Sailseer podaje dla każdego kraju i przy każdym przekroczeniu granicy na trasie odprawę wejściową, cło, granicę Schengen, dokumenty i opłaty (Odprawa wejściowa).

Okno pogodowe

Okres, w którym wiatr, stan morza i widzialność pasują do określonej trasy i określonego jachtu, na przykład na przeprawę lub powrót do portu macierzystego. Kto czeka na okno pogodowe, wypływa dopiero wtedy, gdy prognoza zgadza się dla całej trasy. Sailseer ocenia każdą pełną godzinę z najbliższych 120 godzin jako możliwe wypłynięcie i alarmem okna żeglugowego powiadamia, gdy otwiera się okno od 55, 70 lub 80 punktów (Okno pogodowe).

Pływy

Regularne podnoszenie się i opadanie poziomu wody wskutek przyciągania Księżyca i Słońca; na Morzu Północnym wysoka i niska woda zmieniają się mniej więcej co sześć godzin. Bałtyk i Morze Śródziemne mają natomiast pływy znikome. Sailseer liczy pływy i prąd pływowy z modeli oceanicznych Copernicus Marine i pokazuje wodowskazy BSH, niemieckiej służby hydrograficznej, a na Morzu Śródziemnym pływy w północnym Adriatyku i w Zatoce Gabes (Pływy i prąd pływowy).

Poryw

Krótkie uderzenie wiatru powyżej wiatru średniego; mierzy się go zwykle jako najwyższą średnią z trzech sekund, a wiatr średni jako średnią z dziesięciu minut. Refuje się według porywów, nie według wiatru średniego. Sailseer przyjmuje jako poryw referencyjny wartość, którą przekracza tylko jedna dziesiąta porywów z modeli, i porównuje ją z limitem porywów jachtu (Porywy i burze).

Prąd pływowy

Poziomy prąd, który powstaje wraz z pływem: prąd przypływu w stronę lądu lub w górę rzeki, prąd odpływu w stronę morza, a pomiędzy nimi zmiana kierunku z wodą stojącą. W przesmykach pływowych, ujściach rzek i cieśninach może osiągać kilka węzłów, a gdy płynie przeciw wiatrowi, fala robi się krótka i stroma. Sailseer wlicza prąd pływowy do prędkości nad dnem, przy zbyt silnym prądzie przeciwnym czeka na zmianę jego kierunku i zgłasza wiatr przeciw prądowi (Pływy i prąd pływowy).

Prędkość i kurs nad dnem (SOG, COG)

Prędkość i kierunek ruchu jachtu względem dna morskiego, tak jak mierzy je GPS (Speed i Course over Ground). Różnią się od prędkości i kursu po wodzie, gdy tylko działa prąd albo jacht dryfuje. W trybie żeglugi Sailseer pokazuje oba z linią COG na mapie, a w planowaniu prąd pływowy wchodzi do prędkości nad dnem (Pływy i prąd pływowy).

Prognoza morska

Oficjalna prognoza pogody dla akwenów morskich z wiatrem, stanem morza, widzialnością i ostrzeżeniami, nadawana przez radio morskie, NAVTEX i internet. To ona jest wiążąca w rejsie, a nie pojedynczy model pogody. Sailseer pokazuje dla każdej trasy prognozy morskie dla akwenów, przez które prowadzi, na przykład od DWD, Met Office, Météo-France czy MET Norway, w oryginalnym brzmieniu (Okno pogodowe).

Próg

Płycizna z piasku lub mułu przed ujściem rzeki, wejściem do portu albo w przesmyku pływowym, nad którą przy wietrze od morza i przy wietrze przeciw prądowi może łamać się fala. Sailseer sprawdza w celu dnia rejsu najpłytszy próg na ostatnich 10 Mm trasy tego dnia i liczy z tego okno pływowe (Pływy i prąd pływowy).

Przesmyk pływowy

Przejście między dwiema wyspami, przez które Morze Wattowe przy każdym pływie wymienia wodę z otwartym Morzem Północnym. W przesmykach pływowych płynie silny prąd, a na progach przed nimi przy wietrze przeciw prądowi lub przy silnym wietrze od morza może stać niebezpieczny przybój. Sailseer zna pławy podejściowe przesmyków na wybrzeżu Morza Północnego i liczy, kiedy przesmyk i kanał pływowy mają dość wody (Pływy i prąd pływowy).

Prześwit

Wysokość w świetle pod mostem lub linią napowietrzną nad wodą; jacht się zmieści, jeśli wysokość masztu nad wodą plus zapas bezpieczeństwa pozostaje poniżej niej. Na wodach pływowych odnosi się do ustalonego wysokiego poziomu wody; do którego, podaje mapa morska. Sailseer omija mosty stałe, pod którymi według profilu jachtu nie zmieści się maszt (Mosty i śluzy).

Ref

Zmniejszanie powierzchni żagli przy rosnącym wietrze; grot refuje się stopniami (pierwszy, drugi, trzeci ref), przedni żagiel zwykle przez zrolowanie. Refuje się według porywów, i lepiej za wcześnie niż za późno. Sailseer zaleca dla każdego etapu ożaglowanie aż do trzeciego refu według spodziewanego porywu, kursu względem wiatru i wielkości jachtu (Porywy i burze).

Rejs

Wyprawa jachtem żaglowym lub motorowym, od rejsu jednodniowego po kilkutygodniowy rejs z załogą. Sailseer planuje rejsy wielodniowe według budżetu dziennego z dniami rezerwowymi, portami schronienia i oknem pływowym w celu dnia na mapie, a dzięki planowi rejsu kontakty na lądzie wiedzą, kiedy jacht powinien dopłynąć.

Skala Beauforta (Bft)

Skala siły wiatru od 0 (cisza) do 12 (huragan), nazwana na cześć brytyjskiego admirała Francisa Beauforta. Stopień 6 to 22 do 27 kn (silny wiatr), stopień 8 to 34 do 40 kn (sztorm), a od 64 kn osiągnięty jest stopień 12. Sailseer pokazuje wiatr do wyboru w węzłach, stopniach Beauforta, km/h lub m/s; jednostkę zmienisz w ustawieniach mapy.

Spiętrzenie wiatrowe

Podniesienie poziomu wody, gdy wiatr od morza napiera wodą na wybrzeże; wiatr od lądu odpowiednio go obniża. Na Morzu Północnym i Bałtyku spiętrzenie wiatrowe może przesunąć poziom wody o metr i więcej względem prognozy, a przy sztormowym przyborze o kilka metrów. Sailseer pokazuje spiętrzenie wiatrowe na wodowskazach BSH i na krzywej pływów (Pływy i prąd pływowy).

Strefa Schengen

Obszar państw europejskich bez kontroli osób na wspólnych granicach. Kto wpływa jachtem z państwa spoza strefy, na przykład z Wielkiej Brytanii, Turcji lub Czarnogóry, musi odprawić się w porcie z kontrolą graniczną; Irlandia i Cypr należą do UE, ale nie do strefy Schengen. Sailseer pokazuje przy każdym przekroczeniu granicy na trasie, czy jest to granica Schengen (Odprawa wejściowa).

System rozgraniczenia ruchu (TSS)

Akwen z rozdzielonymi drogami ruchu jednokierunkowego dla statków, podobnie jak autostrada z pasem rozdzielającym. Zgodnie z prawidłem 10 Międzynarodowych przepisów o zapobieganiu zderzeniom na morzu (MPZZM, COLREG) drogą ruchu płynie się tylko w jej kierunku, przecina się ją kursem możliwie prostopadłym do ogólnego kierunku ruchu, a jednostki krótsze niż 20 m oraz jachty żaglowe nie mogą utrudniać ruchu statkom o napędzie mechanicznym na drodze ruchu. Sailseer sprawdza kąt, pod jakim trasa przecina system rozgraniczenia ruchu, i nie wyznacza w nim zwrotów (Halsowanie).

Syzygia

Dni około nowiu i pełni, na wielu wybrzeżach z jedno- lub dwudniowym opóźnieniem, gdy Księżyc, Słońce i Ziemia stoją w jednej linii i siły pływowe się sumują. Wysokość pływu jest wtedy największa, wysoka woda podnosi się wyżej, niska opada niżej, a prąd pływowy jest najsilniejszy. Sailseer zaznacza syzygię i kwadraturę z fazą Księżyca przy krzywej pływów (Pływy i prąd pływowy).

Szkwał spadowy

Poryw, który uderza w wodę z góry: z prądu zstępującego burzy lub przelotnego opadu albo jako wiatr spadowy z gór, klifów i wysokich wysp. Przychodzi nagle, często z innego kierunku niż wiatr podstawowy, a modele pogody rzadko trafiają go co do miejsca i czasu. Sailseer wymienia szkwały spadowe przy wiatrach lokalnych i ostrzega na najbliższą godzinę przed burzami w pobliżu (Porywy i burze).

Śluza

Budowla, która w komorze z wrotami na obu końcach podnosi lub opuszcza jednostki między dwoma poziomami wody; na wybrzeżu często oddziela baseny portowe lub kanały od wód pływowych. Śluzy mają godziny pracy, a jachty często śluzują się razem z żeglugą zawodową. Sailseer wlicza do trasy czas oczekiwania i śluzowania, na przykład przy śluzie Kiel-Holtenau na Kanale Kilońskim (Mosty i śluzy).

UKF (VHF)

Radiotelefonia morska na falach ultrakrótkich (po angielsku VHF) w zakresie około 156 do 162 MHz, z kanałem 16 do łączności w niebezpieczeństwie, pilności i bezpieczeństwa oraz do wywołań i kanałem 70 dla cyfrowego selektywnego wywołania (DSC). W Niemczech do obsługi potrzebne jest świadectwo radiooperatora, na jachtach zwykle SRC. W niebezpieczeństwie Sailseer nie zastępuje radiostacji: obowiązuje UKF kanał 16 lub DSC, a plan rejsu to tylko siatka bezpieczeństwa na lądzie.

VMG

Velocity Made Good, prędkość, z jaką jacht faktycznie zbliża się do celu albo posuwa się pod wiatr. Przy halsowaniu najszybszy nie jest najostrzejszy kurs, tylko kąt z najlepszym VMG. Sailseer przy halsowaniu liczy z VMG z biegunowej, na przykład gdy nie da się wyznaczyć halsów na wolnej wodzie (Halsowanie).

Wachta kotwiczna

Pilnowanie, czy kotwica trzyma: dawniej przez wachtę na pokładzie, dziś często przez alarm GPS, który włącza się, gdy jacht opuści zadany promień. Sailseer ma w sekcji Rejs wachtę kotwiczną w przeglądarce z alarmem, gdy jacht dryfuje albo zanika sygnał GPS, i sprawdza wiele kotwicowisk pod kątem wiatru z najbliższych 14 godzin (Mapa).

Węzeł (kn)

Jednostka prędkości na morzu: jeden węzeł to jedna mila morska na godzinę, czyli 1,852 km/h lub około 0,51 m/s. Prędkość jachtu, prąd i wiatr podaje się w żeglarstwie rekreacyjnym zwykle w węzłach. Sailseer liczy w węzłach, a wiatr pokazuje do wyboru także w stopniach Beauforta, km/h lub m/s (Mapa).

Wiatr lokalny

Wiatr, który na danym obszarze regularnie występuje za sprawą ukształtowania terenu, linii brzegowej i sytuacji pogodowej i ma własną nazwę, na przykład Mistral, Bora czy Meltemi. Wiatry lokalne mogą być wyraźnie silniejsze niż wiatr w okolicy i często przynoszą szkwały spadowe lub efekt dyszy. Sailseer rozpoznaje dwanaście wiatrów lokalnych Morza Śródziemnego w danych modeli i wymienia je w ocenie (Wiatry lokalne Morza Śródziemnego).

Wykres biegunowy

Wykres pokazujący, jak szybko jacht płynie przy danej sile wiatru i danym kącie do wiatru rzeczywistego. Można z niego odczytać czasy przelotu, najlepszy kąt przy halsowaniu i VMG. Sailseer liczy prędkość z biegunowej, która skaluje się z profilem jachtu i którą można dopasować na podstawie własnego śladu GPX lub danych z instrumentów pokładowych (Halsowanie).

Wysoka woda (WW)

Najwyższy poziom wody w cyklu pływu; między dwiema wysokimi wodami na Morzu Północnym mija średnio około 12 godzin i 25 minut. Nie chodzi o powódź ani o wysoki stan wody po sztormie czy ulewach. Sailseer pokazuje wysoką i niską wodę na krzywej pływów każdego portu i na wodowskazach BSH (Pływy i prąd pływowy).

Wysokość pływu

Różnica wysokości między wysoką a niską wodą jednego pływu. Zmienia się z syzygią i kwadraturą i bardzo różni się w zależności od miejsca: na Bałtyku jest ledwo mierzalna, na niemieckim wybrzeżu Morza Północnego wynosi około 2,5 do 4 metrów. Sailseer pokazuje wysokość pływu dla każdego portu z krzywej pływów, także daleko od Morza Północnego, na przykład do 4 m w syzygii przy Nosy Be na Madagaskarze (Pływy i prąd pływowy).

Zanurzenie

Pionowa odległość od linii wodnej do najniższego punktu jachtu, zwykle kila. W portach, na torach wodnych i kotwicowiskach potrzeba do tego zapasu wody pod kilem. Sailseer sprawdza port startowy i docelowy pod kątem zanurzenia z profilu jachtu, blokuje port docelowy płytszy niż zanurzenie plus 0,3 m i nie wyznacza halsów nad zbyt płytką wodą (Porty i akweny).

Zero mapy

Poziom odniesienia, do którego odnoszą się głębokości na mapie morskiej; na wodach pływowych zwykle najniższa astronomicznie możliwa niska woda (LAT), na niemieckim Bałtyku mniej więcej średni poziom morza. Rzeczywista głębokość wody to głębokość z mapy plus aktualny poziom wody ponad zerem mapy. Sailseer pokazuje poziom wody ponad zerem mapy oszacowanym z serii modelowych, które nie jest oficjalne (Pływy i prąd pływowy).

Zmiana kierunku prądu pływowego

Przejście prądu pływowego z przypływowego na odpływowy lub odwrotnie; w tym czasie prąd jest najsłabszy (woda stojąca). Nie ma to nic wspólnego z wywrotką jachtu, choć po niemiecku oba zjawiska nazywa się tym samym słowem (Kentern). Jeśli jacht nie pokona prądu, planowanie w Sailseer czeka na zmianę jego kierunku (Pływy i prąd pływowy).

Zwrot przez sztag

Manewr, w którym jacht żaglowy przechodzi dziobem przez linię wiatru i w ten sposób zmienia hals; przy halsowaniu zwrot następuje po zwrocie. Kąt zwrotu wynosi na jachtach turystycznych zwykle około 90 stopni, z dryfem i prądem więcej, a każdy zwrot kosztuje prędkość. Sailseer wlicza stratę na zwrocie zależną od wielkości jachtu i pokazuje punkty zwrotów na mapie (Halsowanie).